+31 (0) 6 53915492

info [at] vkralingencompany.com

Amsterdam, The Netherlands

Activism Marketing vereist moed ! Bravo Rabobank.

Er zijn nog veel bedrijven die het gedachtegoed van Milton Friedman “ The Business of
Business is Business” aanhangen. In een berucht essay uit 1970 betoogde Friedman dat het
de social responsiblity van bedrijven is om zoveel mogelijk winst te maken voor hun
shareholders. Aandeelhouders echter, aldus Friedman dragen als burger wel social
responsibility
. En was de gedachte……….hoe meer winst hoe meer aandeelhouders kunnen
bijdragen aan de samenleving. Dit gedachtegoed gaat uit van de veronderstelling dat
aandeelhouders een goede inborst hebben en dat ze en masse ruimhartig bemeten donaties
naar maatschappelijke instellingen sturen. Dat valt nogal tegen. Ook in Amerika zijn er niet
veel miljardairs en miljonairs a la Bill Gates.

 

We zien gelukkig dat de doctrine van Friedman aan populariteit inboet.
Het besef dat bedrijven ook een rechtstreekse verantwoordelijkheid hebben voor het
behoudt van een evenwichtige samenleving dringt steeds duidelijker door. Onze ‘eigen’ Paul
Polman van Unilever is een van de aanjagers van MVO en wordt wereldwijd geprezen als de
koploper. Nu kan een bedrijf op talloze manieren bijdragen aan een leefbare samenleving.
De primaire focus is daarbij doorgaans gericht op een meer milieuvriendelijke productie.
Daarna volgt de vraag hoe misstanden en ellende de wereld uitgeholpen worden en steunt
men allerhande goede doelen. Van CliniClowns tot iniatieven om de ijsbeer van de
ondergang te redden. Prima allemaal en dat moet vooral met grote voortvarendheid
doorgaan.

 

Er zijn echter twee onontgonnen terreinen, zo is Maatschappelijk Verantwoorde Marketing
nog een achtergebleven kind. De verklaring daarvoor is dat marketeers geleerd hebben hoe
ze moeten verleiden en daarbij is een groot grijs gebied van wat wel en wat niet ethisch is,
onvermijdelijk. Nog steeds opereert een fors aantal bedrijven in hun marketing op de rand
van het betamelijke en worden we massaal steeds weer een (beetje) beduveld. Ik zal daar in
een van de volgende columns de schijnwerper op richten. Het tweede braakliggende terrein
is dat van Activism Marketing. Een onbekende tak van de marketingsport dus dat vraagt om
toelichting. Activism Marketing heeft als doel om – veelal in de vorm van free publicity –
openlijk stelling te nemen tegen maatschappelijke misvattingen en onrechtvaardigheden.
Een goed voorbeeld is de weigering van Tim Cook van Apple om mee te werken met de FBI
om de codes van de mobile telefoon van een terrorist te breken met als argument dat
daarmee in potentie de privacy van miljarden kan worden geschonden. Cook verzette zich

openlijk tegen de overheid en verkondigde dat ook luid en duidelijk. Ook de marketingactie
van Unilever’s Dove for Real Beauty is een voorbeeld waarbij een bedrijf stelling neemt
tegen het overdreven belang dat wordt gehecht aan schoonheid met alle gevolgen van dien.
Sadiq Khan de burgemeester van London die seksistische posters verbood als onwenselijk
zowel vanuit een moreel als een verkeersveiligheid aspect. Ook Howard Shultz van Starbucks
heeft zich fel verzet tegen donaties van het bedrijfsleven aan politieke partijen en neemt het
standpunt in dat dit soort steun immoreel is. Ook lanceerde hij een campagne “ Race
Together” tegen de rassendiscriminatie omdat hij vindt dat de overheid hier te weinig tegen
doet.

 

Het vereist moed om dergelijke standpunten in te nemen en wereldkundig te maken. En die
moed had de Rabo afgelopen zaterdag toen directie voorzitter Wiebe Draaier en directeur
kennisontwikkeling prof. Barbara Baarsma zeer duidelijk stelling namen tegen de niet
aflatende aanvallen van minister Dijsselbloem op de bankensector waarbij hij deze de schuld
geeft van de 2008 crisis. Moedig en terecht……. de tunnelvisie van Dijsselbloem
aangepakt…….. want de crisis van 2008 is ontstaan door hebzuchtige burgers, hebzuchtige
banken, hebzuchtige bedrijven en een gemakzuchtige overheid. Dijsselbloem heeft een
blinde vlek voor iets dat we de context of tijdgeest noemen. In mijn stamboom heb ik een
verre, verre, verre oom die de boekhouding van een slavendrijver deed en ik moet me – als
ik politiek correct ben - daarover heel schuldig voelen. Doe ik niet overigens.
De context van de afgelopen 2 decennia was dat geld lenen het slimste was dat men kon
doen. Nota bene aan alle kanten gestimuleerd door de overheid.

 

Rabobank Bravo….ik hoop dat veel bedrijven hieruit moed putten om standpunten in te
nemen tegen falende overheden, instituties en collega’s. Dat is niet alleen wenselijk maar
vanuit een marketing en merk optiek ook heel nuttig. Toch maar klant worden bij de
Rabobank ?

 

 

Wake-UP.

 

 

Roland van Kralingen.

Please reload

Recent Posts
Please reload

Archive
Please reload

Search By Tags

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Follow Us
  • LinkedIn Social Icon